کودکان برونگرا در سفر

کودکان درونگرا در سفر
اردیبهشت ۱۶, ۱۳۹۸

کودکان برونگرا در سفر

به نظر می رسد هیچ چیز اندازه ی یک سفر طبیعت گردی مهیج، همراه گروهی از همسالان، نتواند به یک کودک برونگرا احساس رضایت و شادی در سفر بدهد. این بچه ها از بودن با دیگران، انرژی می گیرند، با اشتیاق رابطه برقرار می کنند و دوست دارند در مرکز توجه باشند. به همین دلیل، اغلب اوقات سفرهای خانوادگی برای آنها کسل کننده است و حوصله شان از نشستن توی صندلی مخصوص خودروی خانوادگی سر می رود. در عوض، اگر باخبر بشوند که قرار است با اتوبوس یا قطار و همراه چند خانواده ی دیگر به یک سفر ماجراجویانه بروند، احتمالا از شوق و ذوق، چند شب قبل از سفر خواب شان نبرد.

بچه های برونگرا عادت دارند با صدای بلند، فکر کنند و بسیار پیش می آید که بدون فکر کردن، کاری انجام بدهند. برای همین گاهی چالش های بسیاری حین سفر با این بچه ها ایجاد می شود. دانستن ویژگی شخصیتی این بچه ها کمک می کند که از طرف بزرگترها بهتر درک بشوند و برنامه هایی برای مهار انرژی فراوان آنها به شکلی درست و خوشایند در نظر گرفته شود. فعالیت هایی مثل تولید محتواهای صوتی و ضبط خاطرات سفر می تواند هم این بچه ها را سرگرم کند و هم به نیاز درونی آنها برای حرف زدن و بیان احساسات شان پاسخ بدهد. این بچه ها از شرکت کردن در گفتگوها و بازی های کلامی بسیار لذت می برند و حین بازی کردن، تجربه هایی که در سفر کسب کرده اند را هم در حافظه شان طبقه بندی و ثبت کنند.

برای یک کودک برونگرا، آسان نیست که بتواند روی یک موضوع مشخص تمرکز کند و به همین دلیل ممکن در انتهای سفر این تصور ناامید کننده برای والدینش پیش بیاید که او هیچ چیزی از سفر یاد نگرفته است. ممکن است در طول بازدید چند ساعته از یک موزه یا گشت و گذار چند روزه در یک شهر، اطلاعات بسیاری به کودک برونگرای ما منتقل شده باشد اما حتی اگر بلافاصله بعد از بازدید، از او سوالی راجع به آن موضوعات بپرسیم، جواب قابل قبولی دریافت نکنیم. طراحی فعالیت هایی مثل درست کردن یک روزنامه دیواری از عکس ها، بروشورها و چیزهایی که در طی سفر جمع آوری کرده ایم،می تواند به کودک برونگرای مان کمک کند تا اطلاعات دریافتی اش را دسته بندی کند و بهتر به خاطر بسپارد.

برونگراها معمولا حرف زدن را بیشتر از شنیدن دوست دارند و معمولا صحبت دیگران را به راحتی قطع می کنند تا خودشان سکان سخنگویی را در دست بگیرند. این ویژگی ممکن است به مرور باعث شود این بچه ها نتوانند تعامل درستی با اطرافیان و بخصوص همسالان شان داشته باشند و حتی متهم به خودرأیی بشوند. سفرهای گروهی اگر هدفمند و با آگاهی از این ویژگی برنامه ریزی شده باشد، می تواند به کودک نحوه ی مشارکت در گروه و برقراری ارتباط موثر با جمع را یاد بدهد. تعریف کردن فعالیت های گروهی و تشویق همسفران کوچک به کار جمعی، دقیقا همان چیزی است که کودک برونگرای ما برای متعادل شدن ویژگی های شخصیتی اش لازم دارد.

و در آخر، با وجود علاقه ای که بچه های برونگرا به سفرهای پر از اتفاق و ماجرا دارند و دوست دارند در یک سفر مجموعه ی متنوعی از فعالیت ها را داشته باشند، شاید هوشمندانه باشد که هر از گاهی سفرهای خلوت را تجربه کنند و به قول اهالی صنعت گردشگری، آهسته گردی را مزه مزه کنند و کمی عمیق تر در مورد خودشان و جهان پیرامون شان تفکر کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *